Raija Siekkinen

 

 

Raija Siekkinen (1953-2004) studiowała literaturę, poezję ludową i filozofię. Była bibliotekarką i krytykiem, jednak od 1984 roku utrzymywała się głównie z literatury. Pisała książki dla dzieci oraz mikropowieści i zbiory opowiadań, za które otrzymała wiele nagród, z których najważniejsze to Państwowa Nagroda Literacka (1984, 1992), Nagroda Miki Waltariego (1987), Nagroda Runeberga (1993) i Nagroda Eina Leina (1998). W 1991 roku jeden z jej zbiorów opowiadań był nominowany do Finlandii – najważniejszego krajowego wyróżnienia literackiego.

Proza Raiji Siekkinen odznacza się niepowtarzalnym, refleksyjnym stylem – krystalicznie czystym, przestrzennym i świetlistym, w którym akcja ma znaczenie drugorzędne. Pisarka potrafiła przekonująco przedstawić powszednie wydarzenia w części wielkiego spektaklu życia, ale motywem przewodnim jej pisarstwa były samotność i wyobcowanie – uczucia, z którymi pisarka zmagała się także w życiu osobistym.

 To się zdarzyło tutaj

 

Dlaczego pewnego marcowego dnia kobieta przyjechała do pustego od dawna domu, choć noce są jeszcze mroźne? I dlaczego zdecydowała się w nim zostać, choć wcześniej oświadczyła pośrednikowi z biura sprzedaży nieruchomości, że chce się domu pozbyć? Mężczyzna chce zobaczyć, po co kobieta wróciła. Dlaczego jednak obserwuje kobietę i dom z ukrycia?

WIĘCEJ

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress